{"id":168,"date":"2017-05-06T18:14:22","date_gmt":"2017-05-06T18:14:22","guid":{"rendered":"http:\/\/test.psychoanalitykjungowski.pl\/?p=168"},"modified":"2017-05-09T17:44:43","modified_gmt":"2017-05-09T17:44:43","slug":"pstryk-i-wylaczam-tak-sie-nie-da-uciszyc-leku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/2017\/05\/06\/pstryk-i-wylaczam-tak-sie-nie-da-uciszyc-leku\/","title":{"rendered":"Pstryk i wy\u0142\u0105czam? Tak si\u0119 nie da uciszy\u0107 l\u0119ku!"},"content":{"rendered":"<p><strong><em>Tekst opublikowany w Dzienniku Zachodnim 28 -29.03.2015<\/em><\/strong><\/p>\n<p>Kiedy\u015b zapytano Sigmunda Freuda, tw\u00f3rc\u0119 psychoanalizy, co \u2013 jego zdaniem- osoba normalna powinna robi\u0107, aby by\u0107 zdrow\u0105. Pytaj\u0105cy najprawdopodobniej oczekiwa\u0142 skomplikowanej odpowiedzi, ale Freud lakonicznie, w spos\u00f3b charakterystyczny dla swojego ju\u017c wtedy podesz\u0142ego wieku, stwierdzi\u0142: Lieben und arbeiten (kocha\u0107 i pracowa\u0107). To sformu\u0142owanie na sta\u0142e wesz\u0142o do kanonu wsp\u00f3\u0142czesnej psychoterapii i nie straci\u0142o na swej aktualno\u015bci.<br \/>\nNiemniej na pocz\u0105tku XX wieku, gdy zg\u0142aszali si\u0119 do Freuda i innych pionier\u00f3w psychoanalizy pierwsi pacjenci, to po to, \u017ceby przezwyci\u0119\u017cy\u0107 konflikty mi\u0119dzy swoj\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 a bardziej ukrytymi pragnieniami, pop\u0119dami, obawami. Nawet ludzie \u017cyj\u0105cy w tamtych czasach w wielkich miastach wydawali si\u0119 dobrze wiedzie\u0107, kim s\u0105 i jakie jest ich miejsce w \u017cyciu. A dzisiaj \u017cycie w mobilnym, technicznie zaawansowanym spo\u0142ecze\u0144stwie masowym stawia przed lud\u017ami nowe wyzwania psychologiczne. \u017byjemy w warunkach w coraz bardziej zacieraj\u0105cych si\u0119 granicach mi\u0119dzy pa\u0144stwami, w kt\u00f3rych wielokrotnie mamy do czynienia z obcymi lud\u017ami. Do\u015bwiadczamy na co dzie\u0144 bezosobowych \u015brodk\u00f3w komunikacji, wysy\u0142aj\u0105cych sprzeczne komunikaty na temat tego, jak powinni\u015bmy si\u0119 ubiera\u0107, co powinni\u015bmy je\u015b\u0107, jak powinni\u015bmy my\u015ble\u0107, kogo powinni\u015bmy powinni\u015bmy podziwia\u0107 i co powinni\u015bmy robi\u0107 w \u017cyciu. Ponadto nie spotykany w historii ludzko\u015bci kryzys ekonomiczny, z jakim mamy do czynienia w ostatniej dekadzie, powoduje, \u017ce coraz wi\u0119cej os\u00f3b prze\u017cywa l\u0119k o swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 i o swoje finanse. W tej sytuacji o kryzys psychiczny, zar\u00f3wno u ludzi m\u0142odych i jak dojrza\u0142ych wiekiem, wcale nie trudno. A my traktujemy nasz organizm jak pilot od telewizora: pstryk i wy\u0142\u0105czam, pstryk i chcemy przesta\u0107 my\u015ble\u0107 o dr\u0119cz\u0105cych nas sprawach. A umys\u0142 to nie pilot od telewizora.<br \/>\nCzy jest na to jaka\u015b recepta? Zapewne tak, ale nie zawiera si\u0119 ona w kilku prostych s\u0142owach, jak lekarstwo na niej zapisane. Chodzi wi\u0119c o to, aby rozwin\u0105\u0107 w sobie wra\u017cliwo\u015b\u0107 podobn\u0105 do tej, kt\u00f3r\u0105 Daniel Goleman nazwa\u0142 kilkana\u015bcie lat temu \u201einteligencj\u0105 emocjonaln\u0105\u201d. Oznacza to, \u017ceby umie\u0107 rozpoznawa\u0107 swoje uczucia, rozumie\u0107 dlaczego czujemy, to co czujemy, oraz aby z wewn\u0119trzn\u0105 swobod\u0105 umie\u0107 sobie radzi\u0107 z swoimi emocjami z korzy\u015bci\u0105 dla siebie i innych. Na przyk\u0142ad je\u017celi kto\u015b odczuwa gniew, wa\u017cn\u0105 kwesti\u0105 nie jest jego wy\u0142adowanie w danej chwili, ale zwr\u00f3cenie na niego uwagi i znalezienie sposobu wykorzystania tkwi\u0105cej w nim energii na rzecz rozwi\u0105zania problemu. Chodzi o mo\u017cliwo\u015b\u0107 dotarcia do w\u0142asnych emocji i umiej\u0119tno\u015b\u0107 ich wyra\u017cania, ale nie w rozhamowany spos\u00f3b, jak to s\u0105dzono w latach 60-tych i 70-tych ubieg\u0142ego stulecia. W du\u017cych korporacjach aran\u017cowano wtedy pokoje, w kt\u00f3rym sta\u0142 manekin przypominaj\u0105cy prze\u0142o\u017conego, a pracownicy w chwilach zdenerwowania mogli tam przyj\u015b\u0107 i wykrzycze\u0107 swoje pretensje. Obecnie k\u0142adzie si\u0119 nacisk nie na to, aby kumuluj\u0105c\u0105 si\u0119 energi\u0119 w zwi\u0105zku z intensywnym prze\u017cywaniem uczu\u0107 spo\u017cytkowa\u0107 na dzia\u0142anie i odwag\u0119, by przedstawi\u0107 swoje racje. Odkrywanie s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wypowiedz\u0105 to, co prze\u017cywamy pod wp\u0142ywem stresu to klucz do emocjonalnego sukcesu.<br \/>\nJednak\u017ce umiej\u0119tno\u015b\u0107 radzenia sobie z uczuciami nie przemienia ludzi zale\u017cnych emocjonalnie w niezale\u017cnych. Kiedy\u015b przez dojrza\u0142o\u015b\u0107 emocjonaln\u0105 rozumiano w\u0142a\u015bnie niezale\u017cno\u015b\u0107, dzisiaj o wiele wi\u0119ksze znaczenie ma umiej\u0119tno\u015b\u0107 przywi\u0105zania si\u0119 do ludzi w bliskich relacjach. Problemem nie s\u0105 podstawowe potrzeby, ale to jak je zaspokajamy. Gdy spotyka nas stres w pracy, u lekarza, w urz\u0119dzie, r\u00f3wnie istotne od wypowiedzenia emocji jest to, czy mamy wok\u00f3\u0142 siebie osoby z kt\u00f3rymi mo\u017cemy si\u0119 z tym podzieli\u0107. Ludzie, kt\u00f3rzy otaczaj\u0105 si\u0119 osobami okazuj\u0105cym im zrozumienie, akceptacj\u0119, pomagaj\u0105cy uprawomocni\u0107 ich subiektywne do\u015bwiadczenie, s\u0105 po prostu zdrowsi psychiczne i fizycznie.<br \/>\nI na koniec jeszcze jedna kwestia, mo\u017ce nawet najtrudniejsza do wyartyku\u0142owania. Mimo, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas uwa\u017ca, i\u017c wie, co oznacza s\u0142owo \u201eszcz\u0119\u015bcie\u201d, cz\u0119sto w d\u0105\u017ceniu do niego odnosimy skutek raczej przeciwny do zamierzonego. Sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na to mity, kt\u00f3rymi przesi\u0105kni\u0119ta jest nasza komercyjna, rynkowa kultura. Nowi tw\u00f3rcy kultury przekonuj\u0105, \u017ce lepsze cia\u0142a i posiadanie wielu d\u00f3br materialnych ocal\u0105 nas przed rozpacz\u0105. Na ka\u017cdym kroku s\u0142yszymy, \u017ce b\u0119dziemy szcz\u0119\u015bliwi, je\u015bli tylko zdob\u0119dziemy to, co chcemy. Tymczasem poprzednie pokolenia uwa\u017ca\u0142y, \u017ce nale\u017cy chcie\u0107 tego, co si\u0119 ma. Wyrzeczenie si\u0119 czego\u015b, co &#8211; jak s\u0105dzimy \u2013 os\u0142abi nas moralnie, tworzy w istocie bardziej d\u0142ugotrwa\u0142e poczucie w\u0142asnej warto\u015bci, a co za tym idzie zwi\u0119ksza odporno\u015b\u0107 na stres, kt\u00f3rej, jak pokazuje \u017cycie, nadal sporo potrzebujemy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tekst opublikowany w Dzienniku Zachodnim 28 -29.03.2015 Kiedy\u015b zapytano Sigmunda Freuda, tw\u00f3rc\u0119 psychoanalizy, co \u2013 jego zdaniem- osoba normalna powinna robi\u0107, aby by\u0107 zdrow\u0105. Pytaj\u0105cy najprawdopodobniej oczekiwa\u0142 skomplikowanej odpowiedzi, ale Freud lakonicznie, w spos\u00f3b charakterystyczny dla swojego ju\u017c wtedy podesz\u0142ego wieku, stwierdzi\u0142: Lieben und arbeiten (kocha\u0107 i pracowa\u0107). To sformu\u0142owanie na sta\u0142e wesz\u0142o do kanonu wsp\u00f3\u0142czesnej psychoterapii i nie straci\u0142o na swej aktualno\u015bci. Niemniej na pocz\u0105tku XX wieku, gdy zg\u0142aszali si\u0119 do Freuda i innych pionier\u00f3w psychoanalizy pierwsi pacjenci, to po to, \u017ceby przezwyci\u0119\u017cy\u0107 konflikty mi\u0119dzy swoj\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 a bardziej ukrytymi pragnieniami, pop\u0119dami, obawami. Nawet ludzie \u017cyj\u0105cy w tamtych czasach<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":233,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/168"}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=168"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/168\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":182,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/168\/revisions\/182"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/233"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=168"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=168"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=168"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}