{"id":179,"date":"2017-05-06T18:34:36","date_gmt":"2017-05-06T18:34:36","guid":{"rendered":"http:\/\/test.psychoanalitykjungowski.pl\/?p=179"},"modified":"2017-05-06T20:57:49","modified_gmt":"2017-05-06T20:57:49","slug":"czy-wychowanie-dziecka-jest-trudne-tak-w-naszych-czasach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/2017\/05\/06\/czy-wychowanie-dziecka-jest-trudne-tak-w-naszych-czasach\/","title":{"rendered":"Czy wychowanie dziecka  jest trudne? Tak, w naszych czasach"},"content":{"rendered":"<p><strong><em>Tekst opublikowany w Dzienniku Zachodnim 19.05.2016<\/em><\/strong><\/p>\n<p>Z pewno\u015bci\u0105 tak, ale dotyczy to wy\u0142\u0105cznie naszych czas\u00f3w, w kt\u00f3rych rodzice zdecydowali, \u017ce celem wychowania b\u0119dzie \u201eszcz\u0119\u015bliwe dziecko\u201d. A wi\u0119c dokonanie czego\u015b, co nigdy i nigdzie w historii ludzko\u015bci nie mia\u0142o miejsca. Dzisiaj rodzice oddali si\u0119 fanatycznemu zadaniu polegaj\u0105cemu na po\u015bwi\u0119ceniu swojego dojrza\u0142ego okresu \u017cycia sprawie dzieci, tak by one bez \u017cadnych przeszk\u00f3d mog\u0142y wzrasta\u0107 prosto ku g\u00f3rze, pi\u0105\u0107 si\u0119 coraz wy\u017cej po szczeblach konsumpcyjnej drabiny w nieustannej pogoni za szcz\u0119\u015bciem i dobrobytem. Rodzice sami na siebie zastawali pu\u0142apk\u0119 w postaci zapewnienia dziecku szcz\u0119\u015bcia, podobnie jak zaopatruje si\u0119 je w nowe buty i podr\u0119czniki szkolne czy organizuje wsp\u00f3lny wakacyjny wyjazd. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych wi\u0119cej dzieci i nastolatk\u00f3w umiera na skutek samob\u00f3jstwa ni\u017c z powodu raka, AIDS, wad wrodzonych i chor\u00f3b serca \u2013 razem wzi\u0119tych. W Polsce r\u00f3wnie\u017c obserwuje si\u0119 niepokoj\u0105cy trend, gdy\u017c coraz wi\u0119cej dzieci trafia do socjopatologicznych statystyk w wyniku podj\u0119cia przez nich r\u00f3\u017cnego rodzaju terapii z powodu zaburze\u0144 koncentracji uwagi, nadpobudliwo\u015bci, notorycznego niepos\u0142usze\u0144stwa, bulimii, depresji, niechcianej ci\u0105\u017cy, uzale\u017cnie\u0144.<\/p>\n<p>Dzi\u015b rodzina staje si\u0119 problem spo\u0142ecznym numer 1, jednym z ulubionych \u201epal\u0105cych problem\u00f3w\u201d, nad kt\u00f3rym nami\u0119tnie debatuje si\u0119 w naszej maj\u0105cej na wszystko lekarstwo epoce. W czasach historycznego rozkwitu wszelkiego rodzaju terapii, poradnictwa i program\u00f3w socjalnych, kt\u00f3re wszystkie staraj\u0105 si\u0119 co\u015b naprawi\u0107 w rodzinie, gdy\u017c uznano, \u017ce przede wszystkim ona jest odpowiedzialna za niepokoj\u0105ce procesy spo\u0142eczne. Zw\u0142aszcza te przybieraj\u0105ce bardziej psychopatyczny wymiar. Dzisiejszy psychopata bowiem nie przemyka ju\u017c chy\u0142kiem mrocznymi ulicami, jak na czarno \u2013 bia\u0142ych filmach z lat 30-tych ubieg\u0142ego wieku. Lecz paraduje g\u0142\u00f3wnymi ulicami wielkich miast, sk\u0142ada wizyty pa\u0144stwowe. Wysiadaj\u0105c z czarnej opancerzonej limuzyny, wysy\u0142a swoich delegat\u00f3w na sesje ONZ. Czy rodzina mo\u017ce mie\u0107 wp\u0142yw na sytuacj\u0119?<\/p>\n<p>Tak, bo je\u015bli jednym z wyr\u00f3\u017cnik\u00f3w psychopaty jest trywialny umys\u0142, kt\u00f3ry wyra\u017ca swoje opinie, wypowiadaj\u0105c szereg atrakcyjnie i szumnie brzmi\u0105cych frazes\u00f3w, to sw\u00f3j wk\u0142ad w ten proces ma system kszta\u0142cenia, w kt\u00f3rym wi\u0119ksz\u0105 wag\u0119 i znaczenie przyk\u0142ada si\u0119 do zapami\u0119tywanych fakt\u00f3w i \u201etestowej wiedzy\u201d ni\u017c do samodzielnego my\u015blenia. Je\u015bli system kszta\u0142cenia, w kt\u00f3rym polityczne i spo\u0142eczne poprawne \u201ewarto\u015bci\u201d ceni si\u0119 wy\u017cej od krytycznego, wnikliwego os\u0105du, mo\u017ce to doprowadzi\u0107 do tego, \u017ce b\u0119dziemy \u201eprodukowa\u0107\u201d obywateli. Opr\u00f3cz tego, \u017ce zostan\u0105 oni absolwentami najbardziej presti\u017cowych uczelni, b\u0119d\u0105 klasycznymi psychopatami. A wi\u0119c wyzwaniem dla rodzic\u00f3w jest wspiera\u0107 indywidualno\u015b\u0107 dziecka, wzmacnia\u0107 te d\u0105\u017cenia, kt\u00f3re rozwijaj\u0105 w nim samodzielno\u015b\u0107 i niezale\u017cne my\u015blenie. Je\u017celi wi\u0119c za kilka tygodni dowiesz si\u0119, \u017ce Twoje dziecko nie napisa\u0142o testu po szkole podstawowej, gimnazjalnej czy egzaminu maturalnego na 100% nie warto za\u0142amywa\u0107 r\u0105k. Jeszcze nie wszystko stracone.Dzi\u015b \u015bwiat potrzebuje nie tylko m\u0142odych geniuszy, ale ludzi o manualnych zdolno\u015bciach i krytycznym spojrzeniu na rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Du\u017ce zamieszanie panuje r\u00f3wnie\u017c wok\u00f3\u0142 roli ojca w wychowaniu dzieci. Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesny ojciec zosta\u0142 z\u0142apany w tzw. \u201eojcostwo w zachodnim stylu\u201d. Sta\u0142 si\u0119 niewolnikiem moralnego przykazania: ma on by\u0107 mi\u0142ym i dobrym facetem, lubi\u0105cym filmy Walta Disneya, jedzenie dla dzieci, gad\u017cety oraz dowcipy i \u017carty. \u00d3w u\u0142agodzony model stanowi jawn\u0105 zdrad\u0119 wobec jego ch\u0142opie\u0144czych idea\u0142\u00f3w, przeb\u0142ysk\u00f3w wspomnie\u0144 z dzieci\u0144stwa, kt\u00f3re jeszcze gdzie\u015b na dnie duszy przechowuje.<\/p>\n<p>Kiedy ogl\u0105damy ojca w telewizyjnych serialach robi on wra\u017cenie nieco g\u0142upkowatego osobnika. Zawsz\u0119 troch\u0119 nieobecny, jakiej\u015b jego cz\u0119\u015bci wyra\u017anie brakuje, przypominaj\u0105cy troch\u0119 nad\u0119tego zadufanego w sobie faceta, kt\u00f3rego wizerunek pr\u00f3buje si\u0119 jako\u015b z\u0142agodzi\u0107. Czy\u017c Ludwik z popularnego polskiego serialu \u201eRodzina.pl\u201d nie przypomina takiego typa? \u017bony przedstawiane s\u0105 jako osoby znacznie bardziej praktyczne i maj\u0105ce lepszy kontakt z rzeczywisto\u015bci\u0105 a dzieci s\u0105 bardziej zorientowane, nowoczesne i pomys\u0142owe. Nawet je\u015bli to dobry facet, ojciec zawsze troch\u0119 jest przyg\u0142upem, kt\u00f3ry, nie maj\u0105c innego wyj\u015bcia, w ko\u0144cu polegnie na kanapie \u2013 ulubionym miejscu wielu ojc\u00f3w. Bez dop\u0142ywu nowej inspiracji pozostaje im jedynie bezcelowa apatia i agresja w domach, w kt\u00f3rych u \u017con narasta pe\u0142ne urazy chroniczne roz\u017calenie w\u015br\u00f3d dzieci choruj\u0105cych na alergie i przejawiaj\u0105cych coraz wi\u0119cej zaburze\u0144 zachowania. To cechy wsp\u00f3lne dla tego wsp\u00f3\u0142czesnego schematu, przyczyniaj\u0105cego si\u0119 coraz bardziej do zbiorowego znieczulenia rodziny. W tym schemacie trudno o wzajemne wybaczanie krzywd, pragnienie wsp\u00f3lnego sp\u0119dzenia czasu, szukania nowych inspiracji i pod\u0105\u017cania za \u017cyciow\u0105 wyobra\u017ani\u0105.<\/p>\n<p>Bezwarunkowa pozytywna uwaga i troska \u2013 oto wszystko, czego dzi\u015b potrzebuje m\u0142ody cz\u0142owiek od swoich rodzic\u00f3w: \u201eJestem pewny\/pewna, \u017ce ci si\u0119 uda, bez wzgl\u0119du na to, co postanowisz\u201d, \u201ePami\u0119taj, \u017ce zawsze jestem z Tob\u0105, bez wzgl\u0119du na wszystko\u201d. Jest tylko jedno ale: aby tak zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do naszych dzieci, sami najpierw musimy by\u0107 szcz\u0119\u015bliwi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tekst opublikowany w Dzienniku Zachodnim 19.05.2016 Z pewno\u015bci\u0105 tak, ale dotyczy to wy\u0142\u0105cznie naszych czas\u00f3w, w kt\u00f3rych rodzice zdecydowali, \u017ce celem wychowania b\u0119dzie \u201eszcz\u0119\u015bliwe dziecko\u201d. A wi\u0119c dokonanie czego\u015b, co nigdy i nigdzie w historii ludzko\u015bci nie mia\u0142o miejsca. Dzisiaj rodzice oddali si\u0119 fanatycznemu zadaniu polegaj\u0105cemu na po\u015bwi\u0119ceniu swojego dojrza\u0142ego okresu \u017cycia sprawie dzieci, tak by one bez \u017cadnych przeszk\u00f3d mog\u0142y wzrasta\u0107 prosto ku g\u00f3rze, pi\u0105\u0107 si\u0119 coraz wy\u017cej po szczeblach konsumpcyjnej drabiny w nieustannej pogoni za szcz\u0119\u015bciem i dobrobytem. Rodzice sami na siebie zastawali pu\u0142apk\u0119 w postaci zapewnienia dziecku szcz\u0119\u015bcia, podobnie jak zaopatruje si\u0119 je w nowe buty i<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":214,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/179"}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=179"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/179\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":180,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/179\/revisions\/180"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/214"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=179"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=179"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=179"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}