Autor rozr\u00f3\u017cnia trzy typy narcystycznego zaburzenia: borderline (cie\u0144ka sk\u00f3ra), aloof (pow\u015bci\u0105gliwy, zdystansowany), \u201eas \u2013 if\u201d \u2013 fa\u0142szywe \u201eja\u201d. Pierwsza opcja narcyzmu to obrona przed niekorzystn\u0105 relacj\u0105 z obiektem, druga stanowi manifestacj\u0119 wrogo\u015bci do obiektu.
\nAutor artyku\u0142u przypomina pogl\u0105dy Freuda, kt\u00f3ry opisa\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107 siebie jako substytut mi\u0142o\u015bci matki w narcyzmie, a jego ucze\u0144 Abraham zawi\u015b\u0107 promuj\u0105c\u0105 narcyzm. Pierwsza praca Freuda na ten temat pochodzi z 1910 roku. Pocz\u0105tkowo narcyzm by\u0142 rozumiany jako forma mi\u0142o\u015bci siebie przez m\u0142odego m\u0119\u017cczyzn\u0119 przypominaj\u0105ca mi\u0142o\u015b\u0107 matki do niego. Freud zauwa\u017ca, \u017ce pierwotna \u201ehappy love\u201d jest esencj\u0105 narcyzmu.
\nUwa\u017ca si\u0119 obecnie, \u017ce istniej\u0105 2 rodzaje narcyzmu: jeden libidalny, drugi destruktywny. Ten drugi jest oparty na prze\u017cywanej wrogo\u015bci do wewn\u0119trznego obiektu, a pierwszy wynika z pora\u017cki kontenerowania le\u017c\u0105cej po rodzicielskiej stronie. Autor te\u017c zwraca uwag\u0119 na autoerotyczna mi\u0142o\u015b\u0107 do siebie w aspekcie narcyzmu – pacjent tak siebie kocha i d\u0105\u017cy zaspokajania swoich gratyfikacji. Niekiedy rzutuje to na zewn\u0105trz w\u0142a\u015bnie w homoseksualn\u0105 relacj\u0119, kt\u00f3ra jest odzwierciedleniem wewn\u0105trz psychicznej relacji.
\nJako psychoanalityk autor pracuje w ten spos\u00f3b z zaburzeniem narcystycznym, \u017ce szuka wzorca emocjonalnego b\u0119d\u0105cego powt\u00f3rzeniem z dzieci\u0144stwa, kt\u00f3ry obecnie zawiaduje relacjami danej osoby. Mo\u017cna to r\u00f3wnie\u017c odnale\u017a\u0107 w przeniesieniu na analityka. Jednym z najsilniejszych mechanizm\u00f3w obronnych narcyzmu jest idealizacja i jej przerwanie wi\u0105\u017c\u0119 si\u0119 z prze\u017cywaniem nieprawdopodobnego l\u0119ku, kt\u00f3ry kojarzy si\u0119 z przerwaniem nawet swojej egzystencji. To tak jakby narcyz mia\u0142 si\u0119 przesta\u0107 odbija\u0107 w lustrze wody<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Autor rozr\u00f3\u017cnia trzy typy narcystycznego zaburzenia: borderline (cie\u0144ka sk\u00f3ra), aloof (pow\u015bci\u0105gliwy, zdystansowany), \u201eas \u2013 if\u201d \u2013 fa\u0142szywe \u201eja\u201d. Pierwsza opcja narcyzmu to obrona przed niekorzystn\u0105 relacj\u0105 z obiektem, druga stanowi manifestacj\u0119 wrogo\u015bci do obiektu. Autor artyku\u0142u przypomina pogl\u0105dy Freuda, kt\u00f3ry opisa\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107 siebie jako substytut mi\u0142o\u015bci matki w narcyzmie, a jego ucze\u0144 Abraham zawi\u015b\u0107 promuj\u0105c\u0105 narcyzm. Pierwsza praca Freuda na ten temat pochodzi z 1910 roku. Pocz\u0105tkowo narcyzm by\u0142 rozumiany jako forma mi\u0142o\u015bci siebie przez m\u0142odego m\u0119\u017cczyzn\u0119 przypominaj\u0105ca mi\u0142o\u015b\u0107 matki do niego. Freud zauwa\u017ca, \u017ce pierwotna \u201ehappy love\u201d jest esencj\u0105 narcyzmu. Uwa\u017ca si\u0119 obecnie, \u017ce istniej\u0105 2 rodzaje narcyzmu: jeden<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":361,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[3],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/360"}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=360"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":362,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/360\/revisions\/362"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/361"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}