{"id":381,"date":"2017-11-26T21:29:13","date_gmt":"2017-11-26T21:29:13","guid":{"rendered":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/?p=381"},"modified":"2018-06-12T12:33:35","modified_gmt":"2018-06-12T12:33:35","slug":"fotel-czy-kozetka-terapeutyczny-setting-dzisiaj","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/2017\/11\/26\/fotel-czy-kozetka-terapeutyczny-setting-dzisiaj\/","title":{"rendered":"&#8222;Fotel czy kozetka? Terapeutyczny setting dzisiaj&#8221;"},"content":{"rendered":"<p><strong>V \u015al\u0105skie Warsztaty Psychoterapii<\/strong> &#8222;<span style=\"color: #000000;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><b><i>Innowacje i kreatywno\u015b\u0107 w psychoterapii &#8211; stare w nowym, nowe w starym&#8221;\u00a0<\/i>25-26 listopada 2017 r., Gliwice<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n<p>Leczenie terapeutyczne zaproponowane przez Freuda zak\u0142ada\u0142o zredukowanie kontaktu pomi\u0119dzy pacjentem a analitykiem do minimum. Freud nie chcia\u0142, aby jakiekolwiek reakcje analityka zak\u0142\u00f3ca\u0142y percepcj\u0119 pacjenta. Jung by\u0142 pierwszym terapeut\u0105, kt\u00f3ry zaproponowa\u0142 rozmow\u0119 z pacjentem siedz\u0105c z nim twarz\u0105 w twarz. Po za\u0142amaniu relacji z Freudem w 1912 roku doszed\u0142 do wniosku, \u017ce terapia mniej zale\u017cy od technicznych uwarunkowa\u0144 a bardziej od unikalnego dialogu, jaki si\u0119 rozwija pomi\u0119dzy terapeut\u0105 a pacjentem. W swojej autobiografii \u201eWspomnienia, sny my\u015bli\u201d pisa\u0142: \u201eAnalityk i pacjent siedz\u0105 patrz\u0105c na siebie, oko w oko, czasami lekarz co\u015b powie, czasami pacjent\u201d. (Jung,1999, s.139). Uwa\u017ca\u0142 bowiem, \u017ce kontakt emocjonalny jest podstaw\u0105 do zbudowania osobowej relacji z pacjentem w procesie terapeutycznym. Dopiero pod koniec lat 40-tych ubieg\u0142ego wieku Ferenczi, jako pierwszy analityk freudowski, zaproponowa\u0142 pacjentom dialog terapeutyczny na fotelu.<\/p>\n<p>A dzisiaj? Fotel jest powszechnie stosowan\u0105 praktyk\u0105, podkre\u015blaj\u0105c\u0105 osobowe spotkanie dw\u00f3ch os\u00f3b b\u0119d\u0105cych w relacji terapeutycznej. Natomiast coraz wi\u0119cej psychoterapeut\u00f3w pracuj\u0105c z pacjentami o patologicznej strukturze osobowo\u015bci proponuje im zmian\u0119 pozycji na le\u017c\u0105c\u0105. Uznaj\u0105, \u017ce aby nast\u0105pi\u0142o uwolnienie ego od masywnych projekcji potrzeba dodatkowej przestrzeni \u201epomi\u0119dzy\u201d. Terapeuci te\u017c, czuj\u0105c si\u0119 coraz bardziej przyt\u0142oczonymi i obezw\u0142adnionymi przez materia\u0142 psychiczny pacjenta, pr\u00f3buj\u0105 stworzy\u0107 jak\u0105\u015b form\u0119 \u201edystansu\u201d, kt\u00f3ry pozwoli im lepiej skupi\u0107 na uczuciach przeciwprzeniesieniowych i reflektowa\u0107. Zatem: fotel czy kozetka? Czy dzisiaj te dwie formy settingu mog\u0105 wsp\u00f3\u0142istnie\u0107 ze sob\u0105?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>V \u015al\u0105skie Warsztaty Psychoterapii &#8222;Innowacje i kreatywno\u015b\u0107 w psychoterapii &#8211; stare w nowym, nowe w starym&#8221;\u00a025-26 listopada 2017 r., Gliwice Leczenie terapeutyczne zaproponowane przez Freuda zak\u0142ada\u0142o zredukowanie kontaktu pomi\u0119dzy pacjentem a analitykiem do minimum. Freud nie chcia\u0142, aby jakiekolwiek reakcje analityka zak\u0142\u00f3ca\u0142y percepcj\u0119 pacjenta. Jung by\u0142 pierwszym terapeut\u0105, kt\u00f3ry zaproponowa\u0142 rozmow\u0119 z pacjentem siedz\u0105c z nim twarz\u0105 w twarz. Po za\u0142amaniu relacji z Freudem w 1912 roku doszed\u0142 do wniosku, \u017ce terapia mniej zale\u017cy od technicznych uwarunkowa\u0144 a bardziej od unikalnego dialogu, jaki si\u0119 rozwija pomi\u0119dzy terapeut\u0105 a pacjentem. W swojej autobiografii \u201eWspomnienia, sny my\u015bli\u201d pisa\u0142: \u201eAnalityk i pacjent siedz\u0105<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":386,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/381"}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=381"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/381\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":432,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/381\/revisions\/432"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/386"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}