Jung by\u0142 pierwszym psychologiem, kt\u00f3ry stwierdzi\u0142, \u017ce rozw\u00f3j \u017cycia nie decyduje si\u0119 w pierwszych dw\u00f3ch dekadach. Faza dojrza\u0142ego \u017cycia ma szans\u0119 na integracj\u0119 wielu nie \u015bwiadomych aspekt\u00f3w osobowo\u015bci.
\nJung uznawany jest za prekursora rozwijaj\u0105cej si\u0119 dziedziny \u017cycia jednostki, kt\u00f3ra nazywa jest obecnie jako rozw\u00f3j cz\u0142owieka doros\u0142ego \u2013 \u201eAdult Development\u201d. W swojej pracy Etapy \u017bycia napisanej w 1931 r. (C.W. 8) k\u0142adzie nacisk na przemian\u0119 psychiczn\u0105 dokonuj\u0105c\u0105 si\u0119 w po\u0142owie \u017cycia. Nazywa j\u0105 \u201ekryzysem\u201d albo trudnym okresem, a swoj\u0105 tez\u0119 ilustruje materia\u0142em empirycznym, kt\u00f3ry pokazuje skutki niemo\u017cno\u015bci przewidzenia i dostosowania si\u0119 do wymaga\u0144 drugiej po\u0142owy \u017cycia. Jacobi id\u0105c w \u015blad za Jungiem pisze o dw\u00f3ch fazach procesu indywiduacji odpowiadaj\u0105ce pierwszej i drugiej po\u0142owie \u017cycia. Tak\u017ce M. Stein zajmowa\u0142 si\u0119 przemian\u0105 psychiczn\u0105 w po\u0142owie \u017cycia.
\nOg\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, psychologiczne osi\u0105gni\u0119cia pierwszej po\u0142owy \u017cycia polegaj\u0105 si\u0119 na oddzieleniu si\u0119 od matki i osi\u0105gni\u0119ciu silnego ego, na porzuceniu statusu niemowl\u0119ctwa i dzieci\u0144stwa oraz na identyfikacji z doros\u0142ym. Te umiej\u0119tno\u015bci zak\u0142adaj\u0105 p\u00f3\u017aniejsze osi\u0105gni\u0119cie pozycji spo\u0142ecznej, partnerstwa lub ma\u0142\u017ce\u0144stwa, rodzicielstwa oraz pracy. W drugiej po\u0142owie \u017cycia akcent przesuwa si\u0119 z interpersonalnego zewn\u0119trznego wymiaru na \u015bwiadomy zwi\u0105zek z procesami wewn\u0105trzpsychicznymi. Zale\u017cno\u015b\u0107 od ego musi by\u0107 zamieniona na zwi\u0105zek z ja\u017ani\u0105, a po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 zewn\u0119trznym sukcesom zmodyfikowane tak, by zawiera\u0142y zwi\u0105zek ze znaczeniem i warto\u015bciami duchowymi. Jung, maj\u0105c na uwadze drug\u0105 po\u0142ow\u0119 \u017cycia, k\u0142adzie nacisk na \u015bwiadomo\u015b\u0107 sensu celu. W drugiej po\u0142owie \u017cycia zbli\u017caj\u0105ca si\u0119 \u015bmier\u0107 staje si\u0119 faktem. Ostatecznie, tym, co odgrywa tu g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119, jest stopie\u013c\u0144 samoakceptacji, naturalnej pe\u0142ni czy rozkwitu oraz poczucie dobrze prze\u017cytego \u017cycia, kt\u00f3re odpowiada\u0142o mo\u017cliwo\u015bciom jednostki. (INDYWIDUACJA).
\nZ punktu widzenia struktury psychicznej wyra\u017ca si\u0119 to poprzez u\u015bwiadomienie funkcji Animy i Animusa i poprzez integracj\u0119 funkcji podrz\u0119dnej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jung by\u0142 pierwszym psychologiem, kt\u00f3ry stwierdzi\u0142, \u017ce rozw\u00f3j \u017cycia nie decyduje si\u0119 w pierwszych dw\u00f3ch dekadach. Faza dojrza\u0142ego \u017cycia ma szans\u0119 na integracj\u0119 wielu nie \u015bwiadomych aspekt\u00f3w osobowo\u015bci. Jung uznawany jest za prekursora rozwijaj\u0105cej si\u0119 dziedziny \u017cycia jednostki, kt\u00f3ra nazywa jest obecnie jako rozw\u00f3j cz\u0142owieka doros\u0142ego \u2013 \u201eAdult Development\u201d. W swojej pracy Etapy \u017bycia napisanej w 1931 r. (C.W. 8) k\u0142adzie nacisk na przemian\u0119 psychiczn\u0105 dokonuj\u0105c\u0105 si\u0119 w po\u0142owie \u017cycia. Nazywa j\u0105 \u201ekryzysem\u201d albo trudnym okresem, a swoj\u0105 tez\u0119 ilustruje materia\u0142em empirycznym, kt\u00f3ry pokazuje skutki niemo\u017cno\u015bci przewidzenia i dostosowania si\u0119 do wymaga\u0144 drugiej po\u0142owy \u017cycia. Jacobi id\u0105c w \u015blad za<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":397,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/396"}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=396"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/396\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":398,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/396\/revisions\/398"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/397"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=396"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=396"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=396"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}