Jung do\u0142o\u017cy\u0142 wszelkich stara\u0144, aby stworzonej przez siebie mapie psychiki odr\u00f3\u017cni\u0107 miejsce ego od tego, kt\u00f3re wyznaczy\u0142 dla ego Freud. Jung uwa\u017ca\u0142 ego za centrum \u015bwiadomo\u015bci, akcentowa\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie jego ograniczenia i niekompletno\u015b\u0107 w stosunku do ca\u0142ej osobowo\u015bci. Domen\u0105 ego jest wi\u0119c poczucie indywidualnej to\u017csamo\u015bci, sta\u0142o\u015b\u0107 osobowo\u015bci, poczucie ci\u0105g\u0142o\u015bci w czasie, po\u015brednictwo mi\u0119dzy \u015bwiadomo\u015bci\u0105 a nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105, rozpoznawanie i testowanie rzeczywisto\u015bci. Ego jednak nale\u017cy widzie\u0107 jako podporz\u0105dkowanie instancji wy\u017cszej. T\u0105 instancj\u0105 jest Ja\u017a\u0144 \u2013 nadrz\u0119dna zasada ca\u0142ej osobowo\u015bci. Stosunek ja\u017ani do ego mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do stosunku mi\u0119dzy \u201eporuszaj\u0105cym a poruszanym\u201d. Pocz\u0105tkowo ego jest zanurzone w ja\u017ani, lecz nast\u0119pnie r\u00f3\u017cnicuje si\u0119 od niej. Jung opisuje wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 obu struktur: ja\u017an udziela bardziej holistycznego ogl\u0105du i dlatego jest instancj\u0105 nadrz\u0119dn\u0105. Funkcj\u0105 ego jest natomiast sprzeciwianie si\u0119 lub wype\u0142nianie \u017c\u0105da\u0144 tego zwierzchnictwa. Konfrontacja ego i ja\u017ani jest wed\u0142ug Junga charakterystyczna dla drugiej po\u0142owy \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
W sumie sama my\u015bl o EGO mo\u017ce by\u0107 m\u0119cz\u0105ca, bo trzeba w\u0142o\u017cy\u0107 wysi\u0142ek w my\u015blenie. Jung u\u017cy\u0142 okre\u015blenia ego w swoich pracach zaledwie 220 razy. Bardziej interesowa\u0142o go Self, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142, \u017ce ono bardziej okre\u015bla cz\u0142owieka. Pracowa\u0142 z osobami dojrza\u0142ymi wiekowo, kt\u00f3re mia\u0142y ju\u017c wykszta\u0142cone ego, mog\u0105 bardziej si\u0119 skupia\u0107 na archetypach, kompleksach, osi Ja\u017ani. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce ego jest magnesem, kt\u00f3re potrafi przyci\u0105gn\u0105\u0107 pewne tre\u015bci i zachowa\u0107 je w \u015bwiadomo\u015bci. Ego ma swoje sposoby magazynowania wiadomo\u015bci, opinii, percepcji, nastroj\u00f3w. Jest odbiorc\u0105 nie\u015bwiadomo\u015bci, sn\u00f3w numizomum, mo\u017ce do\u015bwiadcza\u0107 ma\u0142o\u015bci, ale te\u017c zarozumia\u0142o\u015bci. Mo\u017ce te\u017c bardzo mobilne, przej\u015b\u0107 do stanu, w kt\u00f3rym mo\u017ce wybuchn\u0105\u0107. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jung do\u0142o\u017cy\u0142 wszelkich stara\u0144, aby stworzonej przez siebie mapie psychiki odr\u00f3\u017cni\u0107 miejsce ego od tego, kt\u00f3re wyznaczy\u0142 dla ego Freud. Jung uwa\u017ca\u0142 ego za centrum \u015bwiadomo\u015bci, akcentowa\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie jego ograniczenia i niekompletno\u015b\u0107 w stosunku do ca\u0142ej osobowo\u015bci. Domen\u0105 ego jest wi\u0119c poczucie indywidualnej to\u017csamo\u015bci, sta\u0142o\u015b\u0107 osobowo\u015bci, poczucie ci\u0105g\u0142o\u015bci w czasie, po\u015brednictwo mi\u0119dzy \u015bwiadomo\u015bci\u0105 a nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105, rozpoznawanie i testowanie rzeczywisto\u015bci. Ego jednak nale\u017cy widzie\u0107 jako podporz\u0105dkowanie instancji wy\u017cszej. T\u0105 instancj\u0105 jest Ja\u017a\u0144 \u2013 nadrz\u0119dna zasada ca\u0142ej osobowo\u015bci. Stosunek ja\u017ani do ego mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do stosunku mi\u0119dzy \u201eporuszaj\u0105cym a poruszanym\u201d. Pocz\u0105tkowo ego jest zanurzone w ja\u017ani, lecz nast\u0119pnie r\u00f3\u017cnicuje si\u0119 od niej.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":537,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/535"}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=535"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/535\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":538,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/535\/revisions\/538"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/537"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=535"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=535"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoanalitykjungowski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=535"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}