Kenneth Lambert 'AGAPE AS A THERAPEUTIC FACTOR IN ANALYSIS', JAP 1973, 18, s. 25-46

W artykule przedstawione są fazy procesu terapeutycznego powołując się na pracę Junga „Problemy nowoczesnej psychoterapii” opublikowaną w 1929 roku. Są to: wyznanie, wyjaśnienie, przepracowanie i transformacja. Dla wielu pacjentów ogromne znaczenie ma pierwsza faza: wyznania, będąca oczyszczającym doświadczaniem i długoterminowym procesem, następującym sesja za sesją i stanowiącym esencję ich terapii. Autory wymienia też inne istotne czynniki w procesie terapeutycznym: zamknięte drzwi, cisza, kozetka. Jego zdaniem esencją terapeuty jest słuchająca, czujna postawa, pokazująca że uczucia i sposób przeżywania pacjenta jest kluczem do jego wewnętrznej przemiany.
Ponadto autor zwraca uwagę na fazę przepracowania w terapii, która pomaga pacjentowi zaadaptować się do codziennej realności. Od siebie proponuje dodanie jeszcze jednej:-agape, która może pojawić się na każdym etapie terapii w postaci wzrostu i integracji połączonej z wejściem na kolejny etap rozwoju.
W artykule wyszczególniony zostaje z jednej strony proces agape, a z drugiej biegun przeciwny, jakim jest nienawiść. Przytoczone zostają poglądy Hillmana, który zauważa, że psychologia zwykle łączy nienawiść z oddzieleniem, opuszczeniem, a miłość z jednością i pozostaniem. Ale czy to nie jest zbyt łatwe? – zastanawia się Hillman. To jest łatwe odejść w nienawiści, a zostać w miłości. A pozostanie z kimś będąc w nienawiści? Jest to psychologiczną sztuką, którą nazywamy świadomością.