„Sztuka amplifikacji”, Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa 8-9.12. 2018 r.      

„Sztuka amplifikacji”, Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa 8-9.12. 2018 r.      

Amplifikacja – jest to część jungowskiej metody INTERPRETACJI (w szczególności zaś marzeń sennych). Poprzez skojarzenia Jung próbował określić indywidualny kontekst marzeń sennych. Poprzez amplifikację połączył je z wyobrażeniami uniwersalnymi. Amplifikacja pociąga za sobą użycie mitycznych, historycznych, kulturowych analogii w celu wyjaśnienia i opisania metaforycznej treści symboliki snów. Jung mówił o tym jako o „psychologicznej tkance”, w której osadzony jest obraz. Jak zauważa Michael Fordham amplifikacja Junga jest metodą wywodzącą się z filologii . By odszyfrować zaciemniony jakiś tekst filolog porównuje go z innym i których znaczenie jest mu bardziej znane. Poprzez studia identyczność, podobieństwa, różnice nadawane jest znaczenie tego tekstu.

„Drogi do nieświadomości – sen”, Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa 6-7.10. 2018.

„Drogi do nieświadomości – sen”, Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa 6-7.10. 2018.

Jung definiował marzenia senne w kategoriach ogólnych jako „spontaniczny i symboliczny autoportret aktualnej sytuacji w NIEŚWIADOMOŚCI. Uważał, że związek snu z świadomością ma charakter kompensacyjny od początku do końca. (patrz kompensacja). W przeciwieństwie do Freuda, który patrzył na sny tylko od strony przyczynowej, Jung uważał je za wytwory psychiczne, które mogą być widziane zarówno z przyczynowego jak i finalnego punktu widzenia ( met. Redukcyjne i Syntetyczne). Według Junga przyczynowy punkt widzenia dąży do ujednolicenia znaczenia, identyczności interpretacji i zmusza do przypisania symbolowi stałego oznaczenia, podczas gdy ujęcie finalne „ w zróżnicowanym obrazie sennym dostrzega wyraz zmienionej sytuacji psychologicznej. Ujęcie finalne

„Meeting the Master” in „If the Master was a Woman” IV European Congress of Analytical Psychology, Avignion, France, August 30 – September 2, 2018.

„Meeting the Master” in „If the Master was a Woman” IV European Congress of Analytical Psychology, Avignion, France, August 30 – September 2, 2018.

….I felt I also found myself in the cold ocean of my thoughts. My wish was to put her internal world in an analytical language: who is her Master? What does he want? Is he the archetype of Wise Old Man? Or her Animus? Or the new aspect of her Self? Soon I begun to sink into the running after a very good analytical concept. Fortunately I reminded myself what Jung has said: “there is something bigger from us”. And then I felt my new therapeutic identity. I am not the therapist who knows her psyche, but I help her

„The experience of being homosexual in Poland – between true and false self” IV European Congress of Analytical Psychology, Avignion, France, August 30 – September 2, 2018.

„The experience of being homosexual in Poland – between true and false self”   IV European Congress of Analytical Psychology, Avignion, France, August 30 – September 2, 2018.

…Italian Jungian psychoanalyst Stefano Carta was wondering what could be an alternative to Oedypal complex. The question is, was this just avoiding painful point of castration? What can Oedypal complex be transformed into? Those questions go hand in hand with me during patient’s therapy. What gave me a clue

„Rozwój osobowości. Etapy życia”, Archetypy i życie I Seminarium Jungowskie, Uniwersytet Śląski, Katowice, 23.06.2018 r. 

„Rozwój osobowości. Etapy życia”,  Archetypy i życie I Seminarium Jungowskie, Uniwersytet Śląski, Katowice, 23.06.2018 r. 

Formułując swoją teorię ludzkiego rozwoju, Jung nie miał wątpliwości, że Freud był pierwszym klinicystą we współczesnych czasach, który przedstawił systematyczną wiedzę, jak wydarzenia z dzieciństwa wpływają na rozwój osobowości u osób dorosłych. Natomiast jego idea poszła dalej w kierunku teorii rozwoju osobowości u początku dojrzałości i wieku późnym. Jego koncepcja Self oznacza rozwój człowieka jako całości i tą ideę przeniósł na etapy życia człowieka. Co więcej był przekonany, że wewnętrzny program drugiej połowy życia może kompletnie różny od pierwszej. Wracając jednak do umiejscowienia teorii rozwoju Junga na psychoanalitycznym warto wspomnieć, że Freud jako pierwszy zdefiniował i opisał etapy rozwoju psychoseksualnego

„Fotel czy kozetka? Terapeutyczny setting dzisiaj” III Mini Konferencja PTPA, Wrocław, 28.01.2018 r.

„Fotel czy kozetka? Terapeutyczny setting dzisiaj” III Mini Konferencja PTPA, Wrocław, 28.01.2018 r.

Fotel jest powszechnie stosowaną praktyką, podkreślającą osobowe spotkanie dwóch osób będących w relacji terapeutycznej. Natomiast coraz więcej psychoterapeutów pracując z pacjentami o patologicznej strukturze osobowości proponuje im zmianę pozycji na leżącą. Uznają, że aby nastąpiło uwolnienie ego od masywnych projekcji potrzeba dodatkowej przestrzeni „pomiędzy”. Terapeuci też, czując się coraz bardziej przytłoczonymi i obezwładnionymi przez materiał psychiczny pacjenta, próbują stworzyć jakąś formę „dystansu”, który pozwoli im lepiej skupić na uczuciach przeciwprzeniesieniowych i reflektować. Zatem: fotel czy kozetka? Czy dzisiaj te dwie formy settingu mogą współistnieć ze sobą?

„Rozwój Osobowości. Etapy życia”. 13-14.01.2018 r. Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa

„Rozwój Osobowości. Etapy życia”. 13-14.01.2018 r.  Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa

Jung był pierwszym psychologiem, który stwierdził, że rozwój życia nie decyduje się w pierwszych dwóch dekadach. Faza dojrzałego życia ma szansę na integrację wielu nie świadomych aspektów osobowości. Jung uznawany jest za prekursora rozwijającej się dziedziny życia jednostki, która nazywa jest obecnie jako rozwój człowieka dorosłego – „Adult Development”. W swojej pracy Etapy Życia napisanej w 1931 r. (C.W. 8) kładzie nacisk na przemianę psychiczną dokonującą się w połowie życia. Nazywa ją „kryzysem” albo trudnym okresem, a swoją tezę ilustruje materiałem empirycznym, który pokazuje skutki niemożności przewidzenia i dostosowania się do wymagań drugiej połowy życia. Jacobi idąc w ślad za

„Ego i Persona. Oś Ego-Self”. 02-03.12.2017 Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa

„Ego i Persona. Oś Ego-Self”. 02-03.12.2017  Polskie Towarzystwo Psychologii Analitycznej, Warszawa

Termin persony paradoksalnie jest słabo opisany w piśmiennictwie jungowskim, Jung też mu nie poświęcił tak wiele miejsca jak innym pojęciom. Wynika to najprawdopodobniej z chęci patrzenia na to, co jest głębsze w człowieku. A przecież persona dotyka to co zewnętrzne. Jung też był głęboko zainteresowany introwersją stąd jego badania psychologiczne szły w kierunku poznania innych aspektów psyche. Termin „persona” pochodzi z łaciny i oznaczał w czasach klasycznych maskę noszoną przez aktorów. Stąd persona odnosi się do indywidualnej maski lub twarzy zakładanej do skonfrontowania się z rzeczywistością. Persona może odpowiadać tożsamości płciowej, fazie rozwoju (jak dorastanie), statusowi społecznemu, zajęciu czy zawodowi.

„Fotel czy kozetka? Terapeutyczny setting dzisiaj”

„Fotel czy kozetka? Terapeutyczny setting dzisiaj”

Leczenie terapeutyczne zaproponowane przez Freuda zakładało zredukowanie kontaktu pomiędzy pacjentem a analitykiem do minimum. Freud nie chciał, aby jakiekolwiek reakcje analityka zakłócały percepcję pacjenta. Jung był pierwszym terapeutą, który zaproponował rozmowę z pacjentem siedząc z nim twarzą w twarz. Po załamaniu relacji z Freudem w 1912 roku doszedł do wniosku, że terapia mniej zależy od technicznych uwarunkowań a bardziej od unikalnego dialogu, jaki się rozwija pomiędzy terapeutą a pacjentem. W swojej autobiografii „Wspomnienia, sny myśli” pisał: „Analityk i pacjent siedzą

Będąc osobą homoseksualną w Polsce – pomiędzy prawdziwym a fałszywym self

Będąc osobą homoseksualną  w Polsce – pomiędzy prawdziwym a fałszywym self

Trójkonferencja Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego  „Obcy.Inny.Taki sam” 20-22.10.2017, Kraków

Dzisiaj nadal wydają się być niezwykle aktualne poglądy Freuda i Junga na zjawisko homoseksualizmu.  Jak wiadomo Freud stał na stanowisko, by życie seksualne człowieka uczynić bardziej wolnym. W 1935 roku Freuda napisał „List do Amerykańskiej Matki”, w którym pisze: „Homoseksualizm…. nie jest z pewnością zaletą, degradacją; nie można go klasyfikować jako choroby; uważamy to jako odmianę seksualnej funkcji…. Jest wielką niesprawiedliwością prześladowanie homoseksualizmu jako przestępstwa – jest to też okrutne”. Z kolei Jung nie pozostawił żadnego odrębnego artykułu przedstawiającego teorię na ten temat, natomiast w opublikowanych przypadkach wypowiada się