Lorenzo Bacelle 'WORKING WITH PSYCHOTIC PATIENTS' JAP 1993, 38, 13-22

W pierwszej części artykułu psychoanalityk jungowski przytacza powieść Stevensona o przypadku doktor Jykell i pana Hyde, który został wydany w latach 80-tych XIX wieku, na kilkadziesiąt la przed powstaniem psychoanalizy. Są w nim przedstawione 2 osobowości, ta druga coraz bardziej bierze górę w tej osobie, by na końcu popełnić samobójstwo.
Dalsza część artykułu stanowi plastyczny, literacki, a jednocześnie kliniczny opis objawów psychotycznych leczonego pacjenta. Znaczny obszar pracy terapeutycznej był poświęcony realistycznemu ocenianiu doznań przez nie-psychotyczną część pacjenta.
Analityk interesował się również jego zapomnianą, schowaną, niewidzialną częścią z dzieciństwa, która objawiła się wtedy, gdy on niewidzialnie wchodził do spiżarni, a matka wołała i on zaprzeczał, że tam jest.
Autor powołuje się na koncepcję Biona mówiącą o niepsychotycznej (neurotyczna i zdrowa) osobowość oraz psychotyczną. Pierwsza dotyczy korzeni rodzinnych, wspomnień przeżyć, a druga jest w obecnym czasie, bez korzeni związaną z paranoidalno-schizoidalną pozycją.