Rushi Lederman 'PATHOLOGICAL SEXUALITY AND PAUCITY OF SYMBOLISATION IN NARCISTIC DISORDER' JAP 1986, 31, 23-43.

Autor podkreśla rolę obydwu rodziców w kształtowaniu narcystycznego zaburzenia. Relacja z matką oparta o brak kontenerowania oraz nieprawidłowa relacja z ojcem. Powołuje się na Winnicotta, który wprowadził określenie 'mind – psyche’ oparte na aktywności umysłowej i braku kontaktu z emocjami. Z kolei w jungowskim terminach narcystyczny pacjent jest na zawsze nawiedzony przez archetypalną tęsknotę za całkowicie dobrą matką i uczucie na zawsze lęku przez archetypalną złą matką.
W artykule jest też pokazane, jak słowa wypełniają pustkę psychiczną w pacjencie i stanowią odcięcie od życia psychicznego. Dzieciństwo pacjenta i wczesny okres dostarczają wszystkich okoliczności, które mogą prowadzić do rozwoju narcystycznego zaburzenia. Później w swoim życiu nieświadomie wielu narcystycznych pacjentów dąży do osiągnięcia władzy i kontroli nad otoczeniem, by uniknąć powtórzenia katastrofy z okresu niemwolęcego.
Psychoanalityk zwraca uwagę na mechanizm fragmentaryzacji jako jeden z wiodących w narcystycznych zaburzeniach. Służy on odcinaniu trudnych, pierwotnych emocji i rozgrywaniu ich w działaniu. Autor podkreśla niezdolność narcystycznych pacjentów do symbolizacji. Powołując się na Junga i Rosemary Gordon jest zdania, że do symbolizacji jest potrzebna transendentna funkcja, która wyłania się z doświadczania przeciwnych biegunów w sobie. Mówiąc inaczej pacjent narcystyczny nie osiągnął depresyjnej pozycji.